Adâvet

(A. Adüvv’den) Düşmanlık.

Sen kötülüğe, en güzel haslet ne ise onunla mâni ol! (Öfkeye sabır, cehâlete ilim, kötülüğe de afv ile karşılık ver.) O zaman (görürsün ki) seninle arasında adâvet bulunan kimse bile sanki yakın dostun olmuştur.

(Fussilet sûresi: 34)

Şeytân, içki ve kumar ile aranıza adâvet ve buğz sokmak ve Allah’ın zikrinden ve namazdan alıkoymak ister. Artık bunlardan vazgeçersiniz değil mi?

(Mâide sûresi: 91)

Onların gizli işlerinde hayır yoktur. Ancak; sadaka vermeyi veya bir iyilik yapmayı veya insanlar arasındaki adâveti ıslâhı emreden mü’min müstesnâdır. Her kim bu işleri Allahü teâlânın rızâsını arayarak yaparsa, biz âhirette ona büyük mükâfât vereceğiz.

(Nisâ sûresi: 114)