Âmî

Avâma mahsus, halkla alâkalı.

Müctehid olmayan.

İlim sahibi olmayıp mezhebden anlamayan.

(Bkz. Avâm) Oruçlu iken hacâmat yapmak, Hanefî mezhebinde orucu bozmaz. Bozuldu zan ederek bir şey yerse, kazâ ve keffâret lâzım olur. Orucun bozulmadığını bilmeyecek kadar câhil olana âmî denir. Hanbelî müftîsi bozuldu dedi ise, sonra, bir şey yiyince, keffâret lâzım olmaz. Çünki, avâmın mezhebi, sorduğu müftînin mezhebidir.

(İbni Âbidîn)