Arasât

Öldükten sonra insanların ve diğer canlıların diriltilip toplanacakları meydan. Mevkıf, mahşer.

(Bkz. Mahşer) Kıyâmet günü eshâbımdan herbiri, kabirlerinden kalkarken, vefât ettiği memleketin bütün mü’minlerinin önlerine düşerek ve onları nûr ve ışık saçarak Arasât meydanına götürür.

(Hadîs-i şerîf-Tirmizî)

Kıyâmette herkes Arasât meydanında elli mevkıfte (konakta) durdurulur. Her konak yerinde bin sene kalırlar.

(Kadızâde-Âmentü Şerhi)

Arasât meydanında meşakkat (zorluk) ve sıkıntıda olanlar, kâfirler ile fâsıklardır (günahkârlardır). Onların hâlleri çok korkunç olup, güneş başlarına bir mil kadar yakın gelir. Herkes günahı kadar terler. Kimi dizine, kimi boğazına, kimi tepesine kadar ter içine gömülürler.

(Birgivî Vasiyetnâmesi)