Av

Yabanî hayvanları canlı veya cansız olarak ele geçirmek için yapılan iş.

Ey mü’minler! İhramda iken avlanmayı helâl saymamak şartıyla, size bildirilecek olanlar dışında, hayvanlar helâl kılındı. Allah’ın size öğrettiği üzere alıştırıp yetiştirerek öğrettiğiniz avcı hayvanların sizin için tuttuklarını yiyin ve üzerine Allah’ın adını anın!

(Mâide sûresi: 1, 4)

Talimli av köpeklerini, Allah’ın adını anarak av üzerine gönderdiğin zaman, senin için tuttukları avı öldürmüş olsalar bile onu ye! Ancak köpek yakaladığı avı yemiş ise, onu yeme! Yakaladığı avı kendi nefsi için tutmuş olduğundan korkulur. Onlara başka köpekler karışmış ise sakın yeme. Zira onu hangisinin öldürdüğünü bilemezsin. Ava attığında onu bir yahud iki gün sonra bulsan da üzerinde senin okunun izinden başka yara izi yoksa onu da yiyebilirsin. Av, suya düşmüşse sakın yeme.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî)

Keyf için avlanmak caiz değildir. Can yakmak hoş olmadığı için, İslâmiyet’te avcılığı meslek edinmek makbul değildir. Hadîs-i şerîfte; “Kim avcılığı terk ederse, ona şefaat ederim” buyuruldu.

(İhyâ)