Azîmet

(A. Azm’den) 1.Gitmek, gidiş. 2.Dinin emir ve yasaklarında titizlik göstererek, ruhsatlardan bile kaçınma.

Bir ibâdeti, bir işi yapmak için, bir kolay yol, bir de güç yol vardır. Birinci yola ruhsat, ikincisine azîmet denir. Kuvvetli, hâli elverişli olanın, azîmet ile amel etmesi efdaldir. Zayıf, hasta, sıkışık hâlde olan kimsenin, ibâdetlerinde, işlerinde, ruhsat yolunu seçebilir. Azîmet ile amel etmek, ruhsat ile amel etmekten daha kıymetlidir. Hadîs-i şerîfte; “Amellerin en fazîletlisi nefse en zor gelenidir” buyrulmaktadır.

(Hadîka)

Azîmeti yapmaktan âciz olan özürlü kimsenin, ruhsat olanı, dinde izin verileni yapması câiz olur. Böyle kimsenin ruhsat olanı yapması azîmetleri yapmış gibi çok sevab olur. (el-Mizânü’l-Kübrâ)