Bedî‘
Tanım
(A. Bed’den) 1.Eşi ve benzeri olmayan bir şeyi yapan. 2.Sözün garip (alışılmadık) hitap ve kelimelerle söylenerek güzelleştirilmesi.
Âlet ilimlerinden belâgatın üç kısmından biridir. Diğer ikisi meâni ve beyândır. “Rahman, arş üzerine istivâ etti, yani gâlib oldu” âyetinde bedî‘ sanatı vardır. Bir insanın çok misafirperver olduğunu anlatmak için, “Ocağında çok kül vardır” demek de böyledir.
(Mevdûâtu’l-Ulûm)
3.Benzeri görülmemiş, işitilmemiş, bilinmemiş şeyleri yaratıp, zâtına, sıfatına ve zâtî kemallerine bunlar ile yol bulduran mânâsına Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (el-Bedî‘). (Allah)
göklerin ve yerin Bedî‘idir. O, bir şeyin olmasını irâde edince (dileyince), ona “Ol!” der, o da olur.
(Bakara sûresi: 117)
El-Bedî‘ ism-i şerîfini yetmiş bin kere söyleyen kimse, kendisine gelecek olan musîbetten kurtulur.
(El-İstigâsetü’l-Kübrâ)