Bevl
بولArapça
Tanım
İdrar; işeme.
Cünüb olup, bevl yapmadan gusl eden kimseden, sonra menînin geri kalan kısmı, şehvetsiz aksa, tekrar gusl lâzım olur. Bevl kaba necâsettir. İğne ucu kadar elbiseye sıçrayan bevl damlaları sakınmak güç olacağı için afv edilmiştir. Ayakta bevletmek, gusledilen yere su akıp gitmiyorsa bevletmek, topraktaki deliklere bevletmek hadîs-i şerîfle men edilmiştir.
(İbni Âbidîn)