Hacc (hac)

Kasdetmek, muhterem bir yeri ziyaret istemek.

İcab eden şartları hâiz (bâliğ, hür, zengin, akıllı) her Müslümanın ömründe bir defâ ihramlı olarak Mekke’ye gidip Kâ‘be’yi ziyaret etmesi ve Arafât denilen yerde bir mikdar durması ve bazı vazifeleri yerine getirmesi.

Azık ve binek bakımından yoluna gücü yeten her kimsenin o Beyt’i (Kâ‘be’yi) hac etmesi, insanlar üzerine Allahü teâlânın hakkıdır, farzdır.

(Âl-i İmrân sûresi: 97)

Hacc, günahlara keffarettir.

(Hadîs-i şerîf-Taberânî)

Hacca gidenin duâsı makbuldür.

(Hadîs-i şerîf-Deylemî)

Ticâret yapmak ve hac etmek için giden bir kimsenin, hac niyeti ziyâde (fazla) ise, sevab kazanır. Ticâret niyeti çok ise veya iki niyet eşit ise, hac sevâbı kazanamaz.

(Dürrü’l-Muhtar)