Hakîkat-i Câmî‘a

Toplayıcı hakîkat. Tasavvufta, kalb latîfesi için kullanılan tabir.

İnsan çeşit çeşit şeylere bağlı kaldıkça, kalbi temizlenemez. Pis kaldıkça saadetten, mutluluktan mahrumdur, uzaktır. Hakîkat-ı câmia denilen kalbin Allahü teâlâdan başka şeyleri sevmesi, onu karartır, paslandırır. Bu pası temizlemek lâzımdır. Temizleyicilerin en iyisi, sünnet-i seniyye-i Mustafaviyyeye uymaktır. Sünnet-i seniyyeye tâbi olmak, uymak, nefsin âdetlerini, kalbi karartan isteklerini yok eder.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)