Hamd
Tanım
En üstün senâ, övgü; Allahü teâlânın yaratıp gönderdiğine râzı olup övmek.
Dünyada ve âhirette hamd Allahü teâlânın hakkıdır, O’na mahsustur. Hükm de O’nundur. Sonunda O’na döndürülürsünüz.
(Kasas sûresi: 70)
Allahü teâlâ birdir, O’ndan başka bir ilâh yoktur. Her şeyden yücedir. Bütün hamdlerin hepsi O’na mahsûstur. Âlemlerin rabbi olan Allahü teâlânın şânı ne yücedir.
(Hadîs-i şerîf-Müsnedü İmâm-ı Ahmed)
Hamd, şükrden efdaldir. Zira şükretmekte, sevgilinin ni‘metleri göz önündedir ki, sıfatlarından, hattâ işlerinden meydâna gelmektedir. Hamd ederken ise, sevgilinin hüsn-i cemâli, yani kendisi göz önündedir. Zâtı da, sıfatları da, işleri de, ni‘metleri de hep sevilmekte, medh olunmaktadır. [Yani ni‘met karşılığı da, elem karşılığı da hamd edilir.]
(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)