Hamiyyet
حميتArapça
Tanım
-
Dinini, milletini, vatanını, yakınlarını himâye etme hissi.
-
İnsanlık; fazilet.
Hamiyyet sahibi kişi dâimâ şehvete götüren yollardan nefsini korur, hamiyyet duygusu ona bekçilik eder. Hamiyyeti olmayan, mukaddes şeyleri korumak isteğini taşımayan kimse ise şehvete götüren işlerden kaçınmak şöyle dursun, kendi şahsiyetini hattâ belki din, devlet ve milletini bile fedâ eder.
(Ahlâk-ı Celâlî)