Haşr Sûresi
Tanım
Kur’ân-ı kerîmin elli dokuzuncu sûresi. Medîne-i Münevvere’de nâzil oldu. Yirmi dört âyet-i kerîmedir. İsmini ikinci âyet-i kerîmesinde geçen ve toplanmak mânâsına haşr kelimesinden almıştır. Bu kelime Müslümanlara karşı ahidlerini bozan Beni Nadîr Yahudilerinin topluca sürgüne gönderilmesinden kinâyedir. Bu sebeble Sûretü’n-Nadîr veya Sûretü Beni’n-Nadîr de denir. Yahudilerin hıyânetleri ve münâfıkların hâlleri, sonunda da Allahü teâlânın büyüklüğü bildirilmektedir. (Beydâvî)
Kim Haşr sûresini okursa, Allahü teâlâ onun, geçmiş ve gelecek günahlarını affeder.
(Hadîs-i şerîf-Beydâvî)
Kim sabahleyin (sabah namazından sonra) üç defâ “E‘ûzübillâhissemî‘il alîmi mineşşeytânirracîm” der sonra Haşr sûresinin sonundaki üç âyeti okursa, Allahü teâlâ kendisine yetmiş bin melek gönderir. Bunlar akşama kadar o kişiye duâ ve istiğfâr ederler. Eğer o gün vefât ederse, şehîd olarak ölür.
Akşamleyin (akşam namazından sonra) okuyan kimse de aynı şekildedir.
(Hadîs-i şerîf-Tirmizî)