Kıyâmet

Ayağa kalkmak, dikilmek.

Dünya hayatının son bularak bütün insanların dirilerek ayağa kalktığı zaman, âhiretin başlangıcı.

(Bkz. Sâat) Ey insanlar! Rabbinizin azâbından korkun. Muhakkak kıyâmetin zelzelesi (sarsıntısı) pek büyük bir şeydir. Onu gördüğünüz gün, analar, emzirdikleri çocuklarını bırakıp unutur, hâmile kadınlar çocuklarını düşürür. Sen o günün dehşetinden insanları sarhoş bir hâlde görürsün, hâlbuki onlar sarhoş değillerdir. Fakat Allahü teâlânın azâbı çok şiddetlidir… Kıyâmet muhakkak gelecektir. Bunda hiç şüphe yoktur.

(Hac sûresi: 1-2, 7)

O (Allahü teâlâ) elbette sizi kıyâmet günü mahşerde (Arasât meydanında) kabirlerinizden toplayacaktır.

Bunda aslâ şüphe yoktur...

(Nisâ sûresi: 87)

Kıyametin bilgisi şüphesiz Allah katındadır.

(Lokmân sûresi: 34)

Kıyametin ne zaman kopacağını sana sorarlar. De ki: Onun ilmi ancak rabbimin katındadır. Onun vaktini kendisinden başkası beyan edemez.

(A‘râf sûresi: 187)

Kıyâmet kötü insanlar üzerine kopar (iyi insanlar bulundukça, Allahü teâlâ kıyâmeti koparmaz).

(Hadîs-i şerîf-Müslim)

Allahü teâlâ, sûr üfürüldükten sonra, kıyâmetin kopmasını murâd buyurduğu vakit, dağlar uçar, bulutlar gibi yürümeye başlar. Denizlerin bazısı bazısına taşar. Güneşin nûru giderek simsiyâh olur. Dağlar toz hâline gelir. Âlemler birbirine girer. Yıldızlar, dizili incinin kopup dağıldığı gibi olur. Gökler gülyağı gibi erir ve değirmen döner gibi döner ki, şiddetli bir şekilde hareket eder. Bazen toplanır, bazen da dümdüz olur. Allahü teâlâ, göklerin parça parça olmasını emreder. Yedi kat yerde ve yedi kat gökte ve kürsîde diri olarak kimse kalmaz. Her canlı vefât etmiş olur ve eğer rûhânî ise, ruhu gitmiş olur. Yerde taş üstünde taş kalmaz. Göklerde hiç canlı kalmaz.

(Tezkire-i Kurtubî)

Öldükten sonra dirilmeye inanmak farzdır. Kemikler, etler çürüyüp toprak ve gaz olduktan sonra, bedenler tekrar yaratılacak, ruhlar bedenlere girip, herkes mezardan kalkacaktır. Bunun için, bu zamana kıyâmet günü denir.

(İtikadnâme)