Kul

Köle.

İbâdet eden. (Bkz. Abd,

Köle) Ben kulum. Kullar gibi yere oturur yerim.

(Hadîs-i şerîf-İbni Adiyy)

Bir kimsenin Allahü teâlâya kul olması için, O’ndan başka şeylere kul olmaktan ve bağlanmaktan tam kurtulması lâzımdır.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)