Mâide Sûresi
Tanım
Kur’ân-ı kerîmin beşinci sûresi. Medîne’de nâzil oldu. Yüz yirmi âyet-i kerîmedir. Mâide, sofra demektir. 112 ve 114. âyet-i kerîmelerde Îsâ aleyhisselâm zamanında gökten indirilmesi istenen bir sofradan bahsedildiği için sûre bu ismi almıştır. Akidler mânâsına Ukûd sûresi diye anıldığı gibi; hükümler çeşitli âyetlere serpiştirildiği için Müba’sire Sûresi de denir. Sûrede; Âdem ve Mûsâ aleyhimesselâm kıssaları ile Îsâ aleyhisselâmın mûcizesi, hac, abdest, gusül, teyemmüm, cihad, içki ve kumar yasağı, adalet, hırsızlık, vasiyet, ictimâî ve ahlâkî münâsebetler, helâl ve haram yiyecekler anlatılmaktadır. (Mefâtihü’l-Gayb, Taberî)
Kim Mâide sûresini okursa, dünyada nefes alan Yahudi ve Nasrânî adedinin on katı sevab verilir, o kadar günahı yok edilir ve on derece yükseltilir.
(Hadîs-i şerîf-Beydâvî)