Medenî

مدنىArapça

Tanım

  1. Medîne (şehir) halkından.

  2. Cemiyet hâlinde yaşamaya alışkın; terbiyeli, nâzik, görgülü.

    İnsan medenî olarak yaratılmıştır. Hayvanlar medenî yaratılmadı. Şehirde birlikte yaşamaya mecbur değildirler. İnsan, nâzik zayıf yaratıldığı için, pişmemiş yemek yiyemez. Gıdâ, elbise ve binânın hazırlanması lâzımdır. Yani sanatlara ihtiyâcı vardır. Bunun için de araştırmak, düşünmek, tedkîk etmek, tecrübe yapmak ve çalışmak lâzımdır. Fen ve sanat, insanlığa yaratılış îcâbı lâzımdır.

    (Ahlâk-ı Alâî)

  3. Medîne-i Münevvere’de nâzil olan âyet-i kerîme ve sûre-i celîleler. Kur’ân-ı kerîmdeki sûrelerin seksen yedisi Mekkî, yirmi yedisi Medenî’dir. Ahkâm âyetlerinin ekserisi Medenî’dir.

Paylaş

Benzer Kelimeler