Melek

Haberci, elçi.

Nurdan yaratılmış, yiyip içmeyen, erkeklik veya dişiliği olmayan, günah işlemeyen, yalnızca ilâhî emirleri yerine getiren latif varlıklar.

Melekler Allah’ın sözünün önüne geçmezler. Hep O’nun emri ile hareket ederler.

(Enbiyâ sûresi: 27)

O’nun (Allahü teâlânın) katındaki melekler, kendisine ibâdet etmekten ne kibirlenirler ne de yorulurlar.

Gece gündüz hep Allahü teâlâyı tesbîh ederler, usanmazlar.

(Enbiyâ sûresi: 19-20)

Bir kimse bir mü’minin ihtiyâcını karşılamak için yürüse, Allahü teâlâ yetmiş bin meleği ona sâyebân eder. Eğer sabah vakti ise akşama kadar, akşam vakti ise sabaha kadar ona rahmet ile duâ ederler. Allahü teâlâ her bir ayağını kaldırdıkta onun bir günahını affeder ve bir derece yükseltir.

(Hadîs-i şerîf-İbni Hibbân)

Sayısı en çok mahlûk, meleklerdir. Bunların sayılarını Allahü teâlâdan başka kimse bilmez. Göklerde, meleklerin ibâdet etmedikleri boş bir yer yoktur. Göklerin her yeri, rükû‘da veya secdede olan meleklerle doludur. Göklerde, yerlerde, otlarda, yıldızlarda, canlılarda, cansızlarda, yağmur damlalarında, ağaçların yapraklarında, her zerrede, her harekette, her şeyde meleklerin vazîfeleri vardır. Her yerde Allahü teâlânın emirlerini yaparlar.

(İtikadnâme)