Merhaba

1.“Rahat olunuz” veya “Hoş geldiniz” mânâsına alâka ve iltifat tâbiri. Aslı “merhâ bih” gelir.

Kişi, bir kavme geldiğinde kendisine “Merhaba” denirse, kıyâmette rabbine kavuştuğu günde kendisine “Merhaba” denir.

(Hadîs-i şerîf-Hâkim)

Bir adam Müslüman kardeşine “Merhaba” derse, melekler ona “Sana da merhaba” derler. Hiç şüphe yok ki, kul, mü’min kardeşinin yüzüne karşı abus (asık) bir çehre takınırsa melekler ona lânet ederler.

(Hadîs-i şerîf-Hâtib)

Merhaba ilim talibine! Zira onun etrafını melekler görür sarar ve kanatları ile onu gölgelendirirler. Şöyle ki, birbiri üstüne gelirler ve bu şekilde dünya göğüne ulaşıncaya kadar devam ederler. Sebebi de ilme olan muhabbetleridir.

(Hadîs-i şerîf-Taberânî)

Merhaba sana ey Beytullah! Ne büyüksün ve hürmetin ne yücedir. Lâkin hiç şüphe yok ki, mü’min, Allah indinde senden daha muhteremdir.

(Hadîs-i şerîf-Beyhekî)

Merhabâ ey uşşâka sâkî merhabâ Merhabâ ey âli sultân merhabâ Merhabâ ey derde dermân merhabâ Merhabâ ey şefî‘-i rûz-i cezâ Merhabâ sen rahmeten li’l-âlemîn.

(Mevlid-i Süleymân Çelebi)

2.Büyük kadeh.

Canıma bir merhabâ sürdü ezelde dest-i dast, Şöyle mest oldum ki gayrın merhabâsın bilmedim

(Ahmed Paşa)