Millet

Din; yol; sünnet.

Müşterek kök ve bağları bulunan insan topluluğu; sınıf.

Kendini bilmeyenden başka İbrâhim’in (aleyhisselâm) milletinden kim yüz çevirir. Gerçekten biz onu dünyada seçtik. O, âhirette dahi gerçek sâlihlerdendir.

(Bakara sûresi: 130)

(Ehl-i kitâb);

bir de “Yahudi veya Hristiyan olun ki, hidâyet bulasınız” derler. Sen de, de ki: “Hayır biz hak yol üzere bulunan İbrâhim (aleyhisselâm) milletiyiz. O, hiçbir zaman müşriklerden (puta tapanlardan) olmadı.”

(Bakara sûresi: 135)

(Yûsuf aleyhisselâm dedi ki:)

Atalarım İbrâhim, İshâk ve Yâkub’un milletine uydum. Bizim, Allah’a ortak koşmamız olacak şey değildir. Bu bize ve insanlara Allah’ın bir lütfudur. Lâkin insanların çoğu şükretmezler.

(Yûsuf sûresi: 38)

Din ve millet, ikisi birdir. Milletim, millet-i İslâmdır. Delilim, Allahü teâlânın Hac sûresindeki yetmiş sekizinci âyet-i kerîmesidir.

(Miftâhü’l-Cenne)