Minâre (menâre)

(A. Nur’dan) 1.Işık yakılan yer, kandil. 2.Câmilerde, müezzinlerin çıkıp ezân okuduğu yüksek yer. Mi’zene.

Minâre, ilk defâ Mısır Vâlisi Mesleme bin Mahled tarafından Halîfe Muâviye radıyallahü anhın emri ile Kâhire’de yaptırılmış; minârede ilk ezânı, Mesleme’nin kardeşi müezzin Şerhabil bin Âmire okumuştur.

(İbni Âbidîn)

Minâre yapmak, bid‘at-ı hasenedir. Müezzinin, ezânı yükseğe çıkıp okuması sünnettir. Minâre, bu sünnete yardım etmektedir.

(Hadîka)