Mi‘râc (miraç)
Tanım
(A. Uruc’dan) 1.Merdiven. 2.Hicretten altı ay kadar evvel Resûlullah aleyhisselâmın Kudüs’deki Mescid-i Aksâ’ya; oradan da göklere ve bilinmeyen yerlere götürülmesi.
Beş vakit namaz Mi‘râc Gecesi farz oldu. Peygamber efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem, mi‘râcda cennetleri ve cehennemleri ve Allahü teâlâyı gördü. Yalnız bu görmesi, dünyâ görmesi ile değil, âhiret görmesi ile oldu. Çünki o gece zaman ve mekân çevresinden dışarı çıktı. Bu görmeye dünyada gördü demek, mecâz olarak denilmiştir. Dünyadan gidip gördüğü ve yine bu dünyaya geldiği için böyle denilmiştir.
(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)
Allahü tealanın Muhammed aleyhisselama olan ihsanlarının en şereflilerinden biri de, Onu Mi‘râca çıkarmasıdır. Bu mucizeyi Ondan başka hiçbir peygambere vermemiştir. Resûlullah’ın Mekke’den Mescid-i Aksâ’ya götürüldüğü
(İsrâ)
, Kur’ân-ı kerîmde açıkça bildiriliyor. Buna inanmayan kâfir olur. Mescid-i Aksâ’dan göğe çıkarıldığını meşhur hadîsler haber veriyor. Buna inanmayan ise, bid‘at ehli ve fâsık olur. Mi‘râcın uyanık iken ve cesed ile olduğunu, Eshâb-ı kirâmın, tâbi‘înin, hadîs, fıkh ve kelâm âlimlerinin ekseriyeti haber vermişlerdir. Böyle olduğunu sahih hadîsler de beyan eder. Mi‘râc çok defa olmuştu. Bunlardan biri uyanık iken ve cesed ile idi. Ötekiler yalnız ruh ile idi. Bu, uyanık iken cesed ile olan Mi'râcın yok olduğunu göstermez.
(Medaricü’n-Nübüvve)