Mücâdele

(A. Cedel’den) 1.Cidâl etme, çekişme, uğraşma, savaşma. 2.Karşısındakinin câhilliğini veya haksızlığını ortaya koymak ve kendisinin akıl, fazîlet ve şeref bakımından üstün olduğunu isbât etmek için iki kişinin bir şey üzerinde tartışması.

Mücâhid, Allah yolunda nefsiyle mücadele edendir.

(Hadîs-i şerîf-Tirmizî, Müsned)

Haksız olduğu hâlde mücâdeleden vazgeçen kimseye Allahü teâlâ Cennet’in kenar yerinde bir ev inşâ ettirir. Haklı olduğu hâlde mücâdeleden kaçınan kimseye ise, Cennet’in ortasında bir köşk inşâ ettirir.

(Hadîs-i şerîf-Tirmizî, İbn-i Mâce)

Mücâdeleyi terk edin; zira onun kârı azdır. Mücâdeleyi terk edin, faydası az olduğu gibi dostlar arasına hüsûmetin (düşmanlığın) girmesine sebeb olur.

(Hadîs-i şerîf-Taberânî)