Müdâhene

(A. Dehen’den) 1.Aldatma; iki yüzlülük; dalkavukluk. 2.Dünyalık ele geçirmek için dinden tâviz vermek.

Müdâhene edenler, kabirden maymun ve hınzır şeklinde kalkacaktır.

(Hadîs-i şerîfEbû Nuaym)

Haram işleyene veya yanında bulunanlara olan saygısı, yahud dine olan bağlılığının gevşekliği, müdâheneye sebeb olur. Dinine veya dünyasına veya başkalarına zarar olmadığı zaman, haram ve mekrûh işleyene mâni olmak lâzımdır. Mâni olmamak, susmak harâm olur. Müdâhene etmek, haram işlemeye râzı olmağı gösterir.

(Berîka)

Muhabbete müdâhene sığmaz.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)