Müfsid

Fesad çıkaran.

Ölçüyü ve tartıyı adâletle yapın; insanlara eşyalarını eksik vermeyin; yeryüzünde müfsidler olarak dolaşmayın.

(Hûd sûresi: 85)

İfsâd eden, bozan; ef‘âl-i mükellefînden olup, bir ibâdeti, ameli, akdi bozan şey.

Dünya kelâmı konuşmak, kendisi işitecek kadar gülmek, sakız çiğnemek, farzın birini özürsüz terk etmek, namazın müfsidlerindendir.

(Miftâhü’l-Cenne)

Bir satışta, akdin icab ettirmediği ve taraflardan birine faydası olan şart müfsiddir ve akdi de fâsid eder. Evini satarken, bir müddet içinde oturmayı şart etmek, müfsid şarttır.

(İbni Âbidîn)

Uyuşturucu.

Esrar gibi müfsid maddelerin, ilaç için az mikdarda alınıp satılması câizdir.

(İbni Âbidîn)