Muhâlif
مخالفArapça
Tanım
Muhâlefet eden, aykırılık gösteren, uymayan, uygun olmayan; zıt düşünen, karşı çıkan, itirâz eden.
Mu‘âmelâttaki hükümler için, bir beldenin, nassa (âyet-i kerîme veya hadîs-i şerîfe) muhâlif olmayan âdetleri de delil olur.
(Dürerü’l-Hükkâm)
Cihanda Cennet-i me’vâ muvâfık yâr-ı hemdemdir, Muhâlif şahsına âdeme karîn olmak cehennemdir.