Muhtâr
Tanım
(A. Hıyâr’dan) İhtiyâr sahibi, söz ve fiillerinde serbest olup, istediği gibi davranan ve dilediğini yapan.
Kul, istekli hareketlerini yapıp yapmamakta muhtârdır. Bir işi önce ihtiyâr eder, diler; Allahü teâlâ o işi yaratır.
(İtikadnâme)
Resûlullah aleyhisselâmın lakabı (el-Muhtâr).
İhtiyâr edilen, seçilen. Köy veya mahallenin resmî işlerini yürüten.
Seçilmiş. bir şer‘î meselede mezhebteki muhtelif kavillerden, sonra gelen tercih ehli âlimler tarafından deliline veya zaruret ya da örfe göre seçilerek fetvâya esas alınan kavil.
Her Müslümanın ibâdetlerinde kendi mezhebinin muhtar kavline uyması lâzımdır. Buna uymakta harac ve meşakkat olursa, mezhebindeki âlimlerin fetvâ olarak seçilmemiş zayıf sözlerine uyar. Böyle kurtuluş yolu da bulamazsa, diğer bir mezhebi taklit eder.
(İbni Âbidîn)