Mukarreb

Yaklaştırılmış. izzet, şeref, itibar ve ni‘met itibarıyla yakın olanlar, melekler, peygamberler ve sâlihler.

Cennet’te dereceleri en yüksek olan.

Hayırda önde olanlar; Allahü teâlâya yaklaşmakta da ileride olanlardır. Bunların hepsi mukarreblerdir.

(Vâkıa sûresi: 10-11)

Mukarrebler ve muvahhidler verâ sâhibi olup, Allahü teâlâ için olmayan her şeyden, yemekten, içmekten, yatmaktan, söylemekten sakınırlar.

(Kimyâ-i Seâdet)

Tasavvufta, nefslerinin sevgisinden kurtulmuş, kalbinde Allahü teâlâdan başka hiçbir şeyin sevgisi kalmayan, yalnız Allahü teâlâyı isteyen.

Âhireti istemek, ebrâr için sevabtır. Mukarrebler âhireti istemeği de günah bilir. Zât-ı ilâhîden başka bir şey istemez. Bunun için fenâ hâsıl olmak lâzımdır. Zât-ı ilâhînin sevgisi insanı kaplamalıdır. Bu sevgiye kavuşanlara, ni‘metler ve musîbetler, müsâvî olur. Ebrârın iyilik olarak yaptıkları, mukarrebler yanında günah olur.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)