Mülk-i Habîs

Helâl yolla kazanılan mal ile, haram yolla kazanılan malın karışmasından meydana gelen ve birbirinden kolayca ayrılamayan mal.

Çeşitli kimselerden gasp, hırsızlık, fâiz, kumar, rüşvet, zulüm, hıyânet gibi sebeblerle aldığı haram malları birbirleri ile veya kendi helâl malı ile yahud kendinde emânet bulunan mallar ile karıştırırsa ve bunları birbirlerinden kolayca ayıramazsa, bu karışımlar, kendi mülkü olur. Bu karışımlara mülk-i habîs denir. Harâm malları ayırabilirse kendilerini, sâhiplerine veya bunların vârislerine vermesi, ayıramaz ise, tazmîn etmesi lâzım olur. Tazmîn etmeden evvel, habîs malı kullanmak câiz olmadığı için, tam mülk değildir. Mülk-i habîsi, bey‘, hediye, kirâ, âriyet, borç ödemek ve başka meşru sûretlerle bir kimseye verirse, alması câiz olur. Habîs malın bizzat kendisi olduğunu bilenin, bunu alması câiz olmaz.

(İbni Âbidîn)