Mushaf (mıshâf)

(A. Sahîfe’den) Kur’ân-ı kerîmin tamamının yazılı olduğu kitap.

Bir kimsenin Kur’ân-ı kerîmi mushafsız okuması bin derece, mushaftan okuması ise iki bin derece sevabtır.

(Hadîs-i şerîf-Taberânî)

. Bir evde okunmayan mushaf, dünyada gariptir.

(Hadîs-i şerîf-Deylemî)

Muhammed aleyhisselâm, âhireti teşrîf ettiği sene, halîfe Hazret-i Ebû Bekr ezber bilenleri toplayıp ve yazılı olanları getirtip bir hey’ete bütün Kur’ân-ı kerîmi kâğıd üzerine yazdırdı. Böylece mushaf meydana geldi. Otuz üç bin Sahâbî, bu mushafın her harfinin, tam yerinde olduğuna söz birliği ile karar verdi.

(Seâdet-i Ebediyye)

Mushafı hiç okumayıp, hayır ve bereket için evde saklamak câizdir.

(Fetâvâ-yı Hindiyye)