Müştebeh

Şüpheli şey, haram ya da helâl oluşu açık bulunmayan şey; benzer.

Helâl meydandadır. Haram meydandadır. Arasında müştebeh olanlar vardır. Bunlardan sakınan dinini ve şerefini korumuş olur.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî, Müslim, Ebû Dâvûd, İbn-i Mâce)

Müştebeh, gasbedilmiş köpek ile av yapmak; çalınmış bıçakla hayvan kesmek; şarap yapan kimseye üzüm satmak; kötü iş yapan adama köle satmak; zâlime ve âsilere silah satmak; kilise tâmirinde çalışmak; yol kesicilerden, hırsızlık malı satıldığı bilinen çarşı ve pazarlardan mal satın almak; zâlimlerle, hîle ve hıyânet edenlerle, yemin ederek mal satanlarla, dükkânında haram mal ticareti yapanlarla alışveriş yapmak gibi şeylerdir. Müştebeh, ya haram, ya helâl, ya mevkuf, ya mekrûh; ya da yapılmaması evlâdır. Belki birisinin mülküdür diye av eti yememek; belki besmelesiz kesilmiştir veya kitapsız kâfir kesmiştir diyerek kasaptan et almamak; belki sahibi ölüp vârisine geçmiştir diyerek âriyet aldığı evden çıkmak vesvesedir.

(Kimyâ-i Seâdet)