Müstehlik

İstihlâk eden, tüketen, harcayan.

Nihayete erdikten, maksada kavuştuktan sonra sebebler âlemine indirilmeyen, geri döndürülmeyen evliyâ, kalbi hep Allahü teâlâya dönük olup, O’ndan başkası ile meşgul olmayan zâtlar.

Müstehlik olan evliyânın peygamberlik makamının kemâlâtından haberi yoktur. Başkalarını kemâle getiremez.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)