Müvekkel (müekkel)

Tevkil edilen, vekil tayin edilen. Vekil.

Dâvâlıyı takibe memur edilen müvekkelin ücreti, sahih olan kavle göre dâvâ açana aittir.

(İbni Âbidîn)

Şimdi, o iki melekler ki, insanın iki omuzunda, dünyada, hayr ve şer olarak, işlediklerini yazarlar, onlar diye ki: “Yâ Rabbî! Bizi dünyada bu kuluna müvekkel eyledin. Şimdiki demde, izn ver bu kulunun canı ile göklere çıkalım.” Hitâb-ı izzet vârid ola ki: “Siz onun kabrinin yanında durun, tesbih ve tekbîr edip, bana secdede bulunun ve sevâbını o kuluma bağışlayın.” Onlar dahî, kıyâmete değin, zikr ve tesbih edip, sevâbını, o kulun defterine yazarlar.

(Dürretü’l-Fâhire)