Nefs-i Mutmainne

İtminana kavuşmuş; şüphe ve tereddütsüz olarak rabbini kabul eden nefs. Nefsin dördüncü makamı. Nefsü’l-Mütme’inne.

Ey mutmainne olan nefs! Râzı olmuş ve râzı olunmuş olarak rabbine dön. Seçilmiş kullarım arasına karış ve Cennet’ime gir.

(Fecr sûresi: 27-30)

Allah’ım! Sana kavuşmaya îmân eden, kazâna râzı olan ve verdiğine kanâat getiren nefs-i mutmainne isterim.

(Hadîs-i şerîf-Taberânî)

Nefs-i mutmainneye kavuşmuş olan insan sabırlıdır. Yumuşak ve güler yüzlüdür. Ayıbları örter ve kusurları affeder. Allahü teâlâya tam teslim olmuştur. Çok ibâdet yapar. Cömerttir. İslâm dininin emirlerinden bir karış ayrılmaz.

(Marifetnâme)

Bir insan vilâyete kavuşup velî olunca nefs-i emmâresi nefs-i mutmainne olmuş, küfürden, inkârdan kurtulup, rabbinden râzı olmuştur. Rabbi de ondan râzıdır. Yaratılışında bulunan kötülük, azgınlık yok olmuştur.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)