Nemmâm

Nemîme yapan, söz taşıyan, koğucu. Resûlullah aleyhisselâm iki kabrin başında durdu.

“Bunların her ikisi azap görmektedirler. Fakat, büyük bir günah yüzünden değildir. Birincisi nemmâm idi. Ötekisi ise, küçük abdestini bozduktan sonra iyice temizlenmezdi” buyurdu.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî, Müslim, Ebû Dâvûd, Tirmizî, Nesâî)

Nemîmeyi dinleyeni tasdik etmemelidir, dinlememelidir. Zira nemmâm, Müslümanlar indinde kötü kişidir. İkinci olarak: Nemmâmı söz taşımaktan men‘ etmelidir. Zira kötünün men‘i vâcibdir. Üçüncü olarak: Tanımadığı şahsa söz taşıyıcılık sebebi ile sû’i zan etmemelidir. Zira Müslümanlara sû’i zan harâmdır. Dördüncü olarak: Nemmâmın verdiği haberi tecessüs etmemelidir (araştırmamalıdır). Zira tecessüs harâmdır. Beşinci olarak: Nemmâmın haber verdiğini, nemmâm gibi, başka kimseye söylememelidir.

(Mektûbât-ı Ma‘sûmiyye)