Nûr

Işık, aydınlık. (Allahü teâlâ)

aya bir nur vermiş; güneşi de ışık kaynağı yapmıştır.

(Nûh sûresi: 16)

Tam ve kusursuz olarak zâhir olup her şeyi ortaya çıkarıcı, yaratıcı veya göktekileri ve yerdekileri nûru ile hidâyet edici, doğru yolu gösterici, gökleri; güneş, ay ve yıldızlarla yeri; peygamberler aleyhimüsselâm, âlimler, mü’minler (inananlar) ile yâhud bitkilerle ve ağaçlarla tezyîn eden, süsleyen mânâsına Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (en-Nûr).

Allahü teâlâ göklerin ve yerin nûrudur.

(Nûr sûresi: 35)

En-Nûr ism-i şerîfini söyleyenin kalbi nurlanır. (el-İstigâsetü’l-Kübrâ)

Feyz, bereket, ihsân. (Kâfirler) Allah’ın nûrunu ağızlarıyla söndürmek istiyorlar.

Hâlbuki onlar istemese de Allah nûrunu tamamlayacaktır.

(Tevbe sûresi: 32)

İnsan yemesini azalttığı zaman içi nur dolar.

(Hadîs-i şerîf-Deylemî)

Kur’ân-ı kerîm.

O hâlde Allah’a, O’nun peygamberlerine ve indirdiğimiz o Nûr’a îmân edin. Allah ne yaparsanız hakkıyla haberdârdır.

(Tegâbün sûresi: 8)

Îmân.

Allahü teâlânın nûr vermediği kimsenin nûru olmaz.

(Nûr sûresi: 40)