Raks

Oynama, ahenkli hareketler yapma, ölçülü hareketlerle sallanma, dans.

Bir bayram günü bir takım Habeşîler gelip, ellerinde kılıç ve kalkan ile mescidde raks ettiler. Peygamber efendimiz beni (Hazret-i Aişe’yi) çağırdı ve seyrettim.

(Hadîs-i şerîfBuhârî, Müslim, Nesâî)

İhlâs ile tahkîka vâsıl olanlar; Hak’dan başka bir ses işitmeyenler; Allah’dan başkasını arzu etmeyenlere, vecd (coşku) erbabına raks etmek câizdir. Bunun dışında veya eğlence için raks memnu‘dur.

(İbni Âbidîn)

Simâ‘ ancak, Allahü teâlâya müteveccih olanlara câizdir. Her şeyi Allahü teâlâdan bilirler. İhtiyârî olmayan raksa vecd denir. İrâdî ve ihtiyârî olarak raks etmeye, tevâcüd denir.

(Dürrü’l-Me’ârif)

Raks etmeyi ve maskaralık yapmayı âdet edinenlerin şâhidliği makbul olmaz.

(Mecelle, m. 1705)