Rehn (rehin)

Bir sebebden dolayı bir şeyi habsetmek, alıkoymak.

Ödenecek mal karşılığında bir malı, alacaklıda veya başka emin bir kimse elinde emânet bırakmak. İpotek.

Rehin bırakılan malın, satılmaya elverişli olması şarttır. Ağırlıkla ve hacim ile ölçülen her şey; altın, gümüş eşya, para rehn olarak verilebilir.

(İbni Âbidîn)

Rehn, borç ödeninceye kadar habs olunur. Önce borç ödenir; sonra rehn geri verilir.

(İbni Âbidîn)

Alacaklı; rehnin, borçlunun mülkünden çıkmasına sebeb olamaz, satamaz, kirâya veremez. Rehni, ancak borçlunun izni ile kullanabilir.

(Dürerü’l-Hükkâm)

Borçlu, rehndeki malını, alacaklının izni olmadan satamaz. Satmak için isteyemez.

(İbni Âbidîn)