Zâmin (dâmin)
ضامنArapça
Tanım
Bir şeyin mislini veya bedelini ödemekle mükellef kimse; kefil, güvenilir. (Bkz. Kefil)
Mübâşir (kişi, bizzat kendisi) müteammid (kasten) olmasa da zarar verdiği şeyi zâmin olur. Mübâşir, kasten yaparsa, hem zâmin hem günahkâr olur.
(İbni Âbidîn)