Zemzem

Kâ‘be-i Muazzama’nın Hacerü’l-esved köşesi karşısındaki kuyudan çıkan mübârek su. Hazret-i Hacer, coşkun suyu görünce, Kıbtî dilinde “Dur! Dur!” dediği için bu ismi almıştır.

İbrâhim aleyhisselâmın zevcesi ve İsmâil aleyhisselâmın annesi olan Hâcer, su aramak üzere Safâ ve Merve tepeleri arasında gidip gelirken, Zemzem kuyusunun bulunduğu yerde, Cibrîl aleyhisselâm göründü. Topuğu ile (veya kanadıyla) toprağı kazıp suyu meydana çıkardı. Hâcer zâyi olmasın diye hemen suyun etrâfını çevirip, havuz hâline getirdi. Bir taraftan da testisini doldurmaya çalışıyordu. Su ise avuç avuç alındıkça tekrar fışkırıyordu. Allahü teâlâ İsmâil’in anasına rahmet etsin! O, Zemzem’i kendi hâline bırakmış olsaydı, yâhud suyu avuçlamasa idi, muhakkak Zemzem akar bir ırmak olurdu.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî)

Zemzem suyu ne için içilirse, ona şifâdır.

(Hadîs-i şerîf-Hâkim)

Tavâf-ı sadrdan sonra, Zemzem suyu içmek müstehabdır.

(Ni‘met-i İslâm)

Zemzem içerken, Kıbleye karşı yönelmeli, ayakta ve üç yudumda içmelidir. Zemzem içmeden önce, şu duâyı okumalıdır: “Allahümme innî es’elüke ilmen nâfian ve rızkan vâsian ve şifâen min külli dâin ve sekamin birahmetike yâ erhamerrâhimîn”

(Allah’ım senden faydalı ilim, bol rızık, her türlü hastalıktan şifâ istiyorum. Ey merhametlilerin en merhametlisi! Bunları senin rahmetine güvenerek istiyorum)

(Mir’at-ı Haremeyn)