Zevâl

Yok olma, sona erme.

Ölmez imiş âşık cânı, Hiç çürümez imiş teni, Aşk her kimi kıldı fânî, Ona zevâl ermez imiş.

(Yûnus Emre)

Güneşin tam tepede olduğu zaman.

Zuhr, yani öğle namazının evvel vakti, güneşin zevâlden ayrıldığı vakit başlar.

(Kedûsî)