Dâbbetü’l-erd

“Yer hayvanı” mânâsına kıyâmetin büyük alâmetlerinden olup, kıyâmetin kopmasına yakın çıkacak ve iyiyi kötüden ayırmakla vazifeli konuşan bir canlı.

İnsanlara vâd olunan öldükten sonra dirilmek ve azap olunmak yaklaşınca, biz onlara yerden Dâbbe’yi (Dâbbetü’l-erd’i) çıkarırız. İnsanların inanmadıklarını kendilerine açıkça söyler.

(Neml sûresi: 82)

İlk zuhur edecek kıyamet alâmeti, güneşin battığı yerden doğması ve kuşluk vakti Dâbbe’nin çıkmasıdır.

(Hadîs-i şerîf-Müslim, Müsnedü Ahmed)

Dâbbe, yanında Mûsâ aleyhisselâmın asâsı ve Süleyman aleyhisselâmın mührü olduğu hâlde çıkacaktır. Mü’minin yüzünü asâ ile parlatacak; kâfirin burnunu da mühürle mühürleyecektir. İşte o zaman yaşayan insanlar biraraya gelecekler; mü’min ve kâfir belli olacaktır.

(Hadîs-i şerîf-Tirmizi, Müsnedü Ahmed)