Emîr

Emreden; bir kavmin, bir topluluğun başı; devlet reisi, vâli, kumandan.

Bana itâat eden Allah’a itâat etmiş, bana isyan eden de Allah’a isyan etmiş olur. Emîre itâat eden bana itâat etmiş, emîre isyan eden de bana isyan etmiş demektir.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî)

Üç kişi sefere çıktığı zaman, aralarından birini emîr seçsinler.

(Hadîs-i şerîf-İbn-i Mâce)

Hazret-i Ali’nin lakabı.

Hazret-i Emîr’in ismi, Cennet kapısının üstünde yazılıdır.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

Hazret-i Ali’nin soyundan gelen. Emir Sultan, Emir Külâl gibi.