Eshâb (ashâb)

اصحابArapça

Tanım

  1. Arkadaşlar.

  2. Hazret-i Peygamber’i görüp, îmân eden ve mü’min olarak vefat eden mübârek kimseler.

  3. Bir âlimin talebeleri. Sâhib’in çokluk hâli.

    (Bkz. Sahâbe) Eshâbım, gökteki yıldızlar gibidir. Hangisine uyarsanız, Allahü teâlânın sevgisine kavuşursunuz.

    (Hadîs-i şerîf-Ebû Nasr, Keşfü’l-Hafâ)

    İbnü’l-Hümâm, Ebû Hanîfe’nin eshâbından Ebû Yûsuf, Muhammed Züfer ve Hasen bin Ziyâd gibilerin, “Bir mesele hakkında söylediğimiz her sözü Ebû Hanîfe’den duyduk” deyip yemîn ettiklerini nakleder. (el-Mîzânü’l-Kübrâ)

Paylaş

Benzer Kelimeler