Eshâb-ı Kehf

“Mağara arkadaşları” mânâsına Îsâ aleyhisselâmın ümmetinden olup, dinlerini korumak için din düşmanlarından kaçarak her şeylerini terk eden ve bir mağaraya sığınarak burada 300 sene uyuyan Efsuslu yedi genç ile Kıtmîr adındaki köpekleri. (Ey Habîbim! Şimdi biz)

sana o Eshâb-ı Kehf’in haberini (ibretli kıssasını) doğru olarak anlatalım. Onlar, rablerine (Allahü teâlâya) îmân eden genç yiğitlerdi. Biz onların hidâyet ve sebatlarını artırmıştık.

(Kehf sûresi: 13)

Eshâb-ı Kehf, Mehdî’nin yardımcıları olacaktır ve Îsâ (aleyhisselâm) bunun zamanında gökten inecektir.

(Hadîs-i şerîf-Alâmetü’l-Mehdî)

Eshâb-ı Kehf, Allahü teâlânın düşmanları her tarafı kapladığı zaman, îmân nûru ile hicret eylemeleri sebebiyle yüksek derecelere kavuşmuşlardır.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

Eshâb-ı Kehf ’in isimleri; Yemlîha, Mekselînâ, Mislînâ, Mernûş, Debernûş, Şâzenûş ve Kefeştatayyûş’tur. Bir kimse Eshâb-ı Kehf ’in isimleri yazılı kâğıdı evinde, üstünde bulundurursa kazâ ve belâdan korunur, bereket hâsıl olur.

(Rûhü’l-Beyân)