Ezvâc-ı Tâhirât

“Temiz zevceler” mânâsına Resûlullah aleyhisselâmın hanımları için kullanılan tabir.

Peygamber efendimiz, ezvâc-ı tâhirâtının ilki olan Hazret-i Hadîce’nin vefâtından bir yıl sonra, elli beş yaşında iken Allahü teâlânın emri ile ikinci olarak Hazret-i Ebû Bekr’in kızı Âişe ile evlendi. Diğerlerini hep Âişe’den sonra dinî, siyâsî sebeblerle veya merhamet ve ihsân ederek nikâh etti. Bunların hepsi dul idi. Çoğu yaşlı idi. Bunların isimleri şöyledir: Hazret-i Hadîce, Sevde, Âişe, Hafsa, Ümmü Seleme, Ümmü Habîbe, Zeyneb binti Cahş, Zeyneb binti Huzeyme, Meymûne, Cüveyriyye, Safiyye radıyallahü ahnünne. Peygamber efendimiz kadınlara ait nâzik bilgileri Müslüman kadınlarına ezvâc-ı tâhirâtı yolu ile bildirdi. Hanımları bir olsaydı, bütün kadınların o tek hanımından sorması güç ve hattâ imkânsız olurdu. Peygamber efendimiz Allahü teâlânın dinini tam olarak bildirmek için çok evlenmek yükünü de omuzlarına aldı.

(Mir’at-ı Kâinât)