Fânî

Fenâ sahibi, yok olucu, geçici, devamlı olmayan.

Tasavvufta fenâ mertebesine kavuşup Allahü teâlâdan başka her şeyi unutan, bunların sevgi ve bağlılığından kurtulan.

Her şey fânîdir; ancak Allah bâkidir.

(Rahmân sûresi: 26)

Âlemlerin hâdis olduğuna yani sonradan yaratıldığına inanan, fânî olduklarına da inanır. Müslüman olmak için; maddelerin ve cisimlerin yani her varlığın, yoktan var edilmiş olduklarına ve tekrar fânî olacaklarına inanmak lâzımdır.

(Mevâkıf)

Dinin emirlerini en iyi şekilde yaparak süslenmek, ibâdetleri yapmakta ve yasaklardan kaçmakta kolaylık hâsıl olması; nefsin fânî olmasına bağlıdır. Bu da ancak, Ehl-i sünnet âlimlerini sevmek ve onların muhabbetini kazanmakla olur.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)