Fukarâ-i Sâbirîn
فقراء صابرينArapça
Tanım
“Sabreden fakirler” mânâsına kimseden bir şey istemeksizin sabreden ve şeriatten ayrılmayan fakirler.
Fukarâ-i sâbirîn ve agniyâ-yı şâkirînden hangisinin efdal olduğu ihtilâflıdır. Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellem, fakirliği ihtiyâr etmişti. “Rabbim beni doyuruyor, içiriyor” buyururdu. Fakirlik, ibâdete ve hizmete mâni olursa, taât yapmaya kuvvet kazanmak için zengin olmak efdaldir, daha iyidir. Böyle zenginlik büyük ni‘mettir.
(Mekâtib-i Abdullah-ı Dehlevî)
Fukarâ-i sâbirîn, agniyâ-i şâkirînden beş yüz yıl evvel Cennet’e girse gerektir. Agniyâ-i şâkirîn, onları görünce, ne olaydı da dünyada iken, fukarâ-i sâbirînden olsaydık diye temennîde bulunsalar gerektir.
(Miftahü’l-Cenne)