Gâib (gaip)

Görünmeyen, hazır olmayan.

Yok olan, kayıp.

Üçüncü şahıs, o.

Gâib olan, zevcinin öldüğü veya üç talâk verdiği haberini âdil birinden öğrenen kadın, başkası ile evlenebilir. Hâkim, doksan yaşını dolduran gâibin öldüğüne hükmeder.

(İbni Âbidîn)

Meselâ, Allah için bir ay oruc tutmak nezrim olsun dese yâhud gâib olan şeyi bulursam, bir ay oruc nezrim olsun dese ve o şeyi bulsa, oruc tutması vâcib olur.

(İbni Âbidîn)