Gıbta (gıpta)

İmrenmek, başkasındaki bir ni‘meti, ondan gitmesini istemeksizin, şiddetle kendisi için de arzulamak.

İki şeyden birine kavuşan insana gıbta etmek yerinde olur. Allahü teâlâ bir kimseye İslâm ilimlerini ihsân eder. Bu da, her hareketini bilgisine uygun yapar. İkincisi, Allahü teâlâ, birine çok mal verir. Bu kimse de malını, Allahü teâlânın râzı olduğu, beğendiği yerlere harcar.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî, Müslim)

Gıbta güzel bir huydur. İslâmiyet’in ahkâmına yani farzları yapmaya ve haramlardan sakınmaya riâyet eden, gözeten sâlih kimseye gıbta etmek gerekir. Dünya ni‘metleri için gıbta etmek tenzîhen mekrûh olur.

(Berîka)