İbâdiyye (ibâziyye)

Bid‘at fırkalarından Hâriciyye’nin bir kolu. (Bkz. Hâricîlik)

İbâdiyye, Abdullah bin İbâd adındaki kimseye tâbi olanlardır. Bu şahıs, Hazret-i Muâviye ile hakem yapmak suretiyle uyuştuğu için Hazret-i Ali’den ayrılıp Trablusgarb’a gitti. Bundan sonra adamları hicrî 153 yılında halîfeye isyân edip, Trablusgarb’ı ele geçirdiler. (el-Milel ve’n-Nihâl) Kur’ân-ı kerîmin lafzına (zâhirî mânâsına) bağlanan İbâdiyye’ye göre; îmân ve İslâm bir bütündür. Amel, imândan bir parçadır. Bu sebeble günah işleyen kimse, îmândan çıkar. Kur’ân-ı kerîm mahlûktur. İbâdiyye peygamberlere îmân ederler fakat şefâati inkâr ederler. Allahü teâlânın âhirette görülmeyeceğini söylerler. (el-Fark beyne’l-Firak)